محسن اسلامخواه، ۲۰ ساله و اهل بوکان، در جریان خیزش مردمی سال ۱۴۰۱ در بوکان بازداشت شد و از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب شهر مهاباد به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد.
فشار نیروهای امنیتی و اطلاعاتی شهر بوکان بر محسن اسلامخواه و خانوادهاش ـ که همراه با مردم معترض آن شهر به دلیل مشارکت گسترده در اعتراضات بوکان در آن حضور داشتند به حدی بود که محسن در معرض بازداشت قرار گرفت و ناچار به اقلیم کردستان عراق گریخت. لازم به ذکر است که سن محسن در آن زمان ۱۶ سال بوده است.
پس از بازگشت محسن به دلیل شرایط نامناسب زندگی در اقلیم کردستان به داخل ایران، در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۴۰۴، یک روز پس از معرفی خود به اداره اطلاعات بوکان، بازداشت شد و به مدت دو ماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه برای گرفتن اعترافات اجباری درمورد مشارکت در قتل یکی از اعضای بسیج، تحت شکنجه و آزار قرار گرفت. سپس به زندان بوکان منتقل شد و پس از ۱۱ روز با قرار وثیقه ۵ میلیارد تومانی به طور موقت آزاد گردید.
پرونده محسن اسلامخواه به همراه چند تن دیگر از بازداشتشدگان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در بوکان، از جمله رئوف شیخمعروفی، با اتهام «محاربه» و «افساد فیالارض» به دادگاه کیفری میاندوآب ارجاع داده شد. در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، حکم اعدام محسن اسلامخواه از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد اعلام شد و در پی فشار بر خانوادهاش، در تاریخ ۳ اسفند ۱٤۰٤ خود را به دادگاه انقلاب مهاباد معرفی کرد.
محسن اسلامخواه به همراه دو زندانی سیاسی دیگر به نامهای رئوف شیخمعروفی و محمد فرجی، که آنها نیز به اعدام محکوم شدهاند، در زندان شهر بوکان نگهداری میشوند.
صدور حکم اعدام برای محسن اسلامخواه در حالی است که او در زمان اعتراضات تنها ۱۶ سال داشته و بر اساس قوانین آیین دادرسی کیفری و قانون مجازات اسلامی، دادگاههای انقلاب صلاحیت رسیدگی به پرونده افراد زیر ۱۸ سال را ندارند.
بنیاد نەمـران ضمن هشدار جدی بە نهادهای حقوق بشری و محکومیت شدید صدور حکم اعدام برای محسن اسلام خواە از همگان می خواهد کە صدای این زندانی سیاسی باشند.
نوشتە شدە توسط: قادر سهرابی
